جمشيد مشايخي:

امام رضا(ع) جايگاه ويژه اي براي همه ما مسلمانان و حتي پيروان ساير اديان آسماني دارد. به عقيده من، اين علاقه و محبت نشأت گرفته از وجود مهربان خود امام رضا(ع) به عنوان امامي رئوف است. در لحظات زندگي من هم خاطراتي از زيارت امام رضا(ع) ثبت شده است و ناب ترين اين خاطرات بر مي گردد به دوران کودکي ام که بارها به زيارت امام هشتم(ع) آمده ام. آن وقتها زيارت رفتن حال و هوايي ويژه داشت. مثل امروز امکانات سفر راحت مهيا نبود و بايد با درشکه و اسب سفر مي کردي. طي مسافت طولاني براي رسيدن به مشهد و زيارت حضرت لطف خاصي داشت که حتماً آنان که مثل من اين تجربه دلچسب را دارند، اين توصيفها را درک مي کنند. سفرهاي زيارتي به سمت مشهد معمولاً بين 2 تا 3 ماه طول مي کشيد و گاهي هم بيشتر. وقتي وارد مشهد مي شدي، گوشه اي دنجي بود که در اطراف حرم به چشم مي آمد با آن بازارهاي رنگارنگ. از همه شهر و ديارها براي زيارت مي آمدند. درست مثل حالا، ولي آن وقتها مشهد به گستردگي امروز نبود. براي همين مسافران به راحتي چندين بار در طول زيارت رفتن همديگر را مي ديدند. اين هتلها و آپارتمانهاي بلند وجود نداشت و از هر طرف که مي ايستادي، بارگاه حضرت ديده مي شد. يادش بخير... چه صفايي داشت زيارت رفتن آن روزها. اما امروز هم زمان براي ماندن در مشهد و زيارت کردن کم است و هم مشهد شلوغ شده. اما آنچه اهميت دارد، نگاه و عنايت حضرت رضا(ع) است که ذره اي از آن کم نشده و نمي شود.

                                 

دکتر حسين الهي قمشه اي :

امام رضا(ع) علاوه بر ساير ويژگيهاي منحصر به فرد شخصيتي، توانايي ارتباط با دانشمندان و سران ساير مذاهب و مکاتب را داشت.

ايشان براي پرسشهاي عالمان اديان و مکاتب، پاسخ درخور داشت و بر مبناي اعتقادي شخص مخاطب سخن مي گفت و استدلال مي کرد. اين مسأله نشان از توانمندي علمي امام دارد. حضرت با اهل تورات، به توراتشان، با رهروان انجيل به زبان انجيل و با حاملان زبور به شيوه زبور سخن مي گفت و سرانجام با هر فرقه و گروهي با مباني خود آنها سخن مي گفت و به روش خودشان دليل مي آورد. چنانکه محمد بن حسن نوقلي از اصحاب حضرت مي گويد: وقتي امام به مرو آمد، مأمون به وزيرش فضل بن سهل دستور داد تا چهره هاي سرشناس علمي و رهبران مذاهب و فرق مختلف را که در علم مناظره و جدل از ديگران ممتاز بودند، فرا خواند و در روزي معين مناظره اي ترتيب دهد. فضل از جاثليق، رأس الجالوت، دانشمندان صائبي، هرابده، اصحاب زرتشت، قسطاس رومي و گروهي از متکلمان دعوت کرد. اجلاس مقدماتي با حضور خليفه برگزار شد و مأمون از آنها خواست تا حد توان امام را تحت فشار پرسشهاي پي در پي قرار دهند تا مقام علمي آن حضرت را زير سؤال ببرد.

امام به جلسه دعوت شد و مي دانست که مراد مأمون از اين جلسه چيست. آنگاه امام بحث را در اين مناظره شروع کرد. پرسش همگان را يک به يک و به زبان خودشان پاسخ گفت: با صاحبان مکاتب استدلال کرد، از فلسفه سخن گفت و توحيد و عقل. سرانجام اجلاس بر سرافکندگي دانشمندان شرکت کننده و پشيماني خليفه انجاميد. اما مقام علمي حضرت و تسلط ايشان به زبان، آرا و انديشه هاي ساير مردم همچنان از آن روزگار تا امروز درخشنده و تابانک مانده و خواهد ماند...

 

 

استاد علي معلم دامغاني:

دعبل خزاعي، با اشعار پرحماسه و گل واژه هاي ناب کلامش که انديشه هاي بلند تشيع را به نسيم ياد خاطره ها مي سپرد، مشهور است.
يکي از شکوهمندترين مناظري که اين شاعر فرهيخته در نماي اشعار خود آفريد، سروده اي است که آن را در محضر علي بن موسي الرضا(ع) بازخواند. دعبل در اين قصيده حماسي، سخن از بي مهري زمان و مدارس دور مانده از مدرسان وحي آغاز کرد تا به اين ابيات رسيد: «سرانجام امامي قيام خواهد کرد.
او به تأييد اسم اعظم الهي و برکات سفر آسماني اش به پا مي خيزد. او حق و باطل را از هم جدا مي کند و همه را بر پليدکاري ها و کينه توزي ها کيفر مي دهد.» وقتي دعبل شعرش را به پايان برد، امام رضا(ع) در سخني که تا ابد لهيب غم انگيزي بر دل دوستانش نشاند، فرمود: «اي دعبل! آيا دوست داري دو بيت بر قصيده ات بيفزايم؟! دعبل گفت: آري اي پسر رسول خدا افتخار مي کنم.»
آنگاه امام فرمود: «و قبري در توس که صاحبش مصيبتهاي بسيار مي بيند و رنجهايي که دلها را اندوهناک مي کند.» دعبل پرسيد: آنجا قبر کيست؟! امام فرمود: «آنجا قبر من است. دير زماني نخواهد گذشت که مدفن من مکان رفت و آمد شيعيان و دوستانم خواهد شد.»
و امروز مشهد ميعادگاه عاشقان بسياري است که از راه هاي دور و نزديک به پابوسي امام هشتم(ع) مي آيند و زيارت سرشار از عشق و رأفت امام مهربان، حضرت رضا(ع) را تجربه مي کنند.
اميد که سفر به اين سرزمين آسماني نصيب همگان شود...

 

شاهرخ استخری:

 

همه افرادي که به زيارت امام رضا(ع) رفته اند، انبوهي از خاطرات شيرين و دوست داشتني در ذهن شان ثبت شده است، که هر کدام خاطره اي خاص و انحصاري هستند. درست مثل خاطره من، که هر وقت يادم مي آيد، کلي انرژي و روحيه مي گيرم.
چند سال پيش روز تولدم مصادف مي شد با روز تولد حضرت رضا(ع) من هم سرگرم کارهاي هميشگي ام بودم. خانواده و دوستانم قصد داشتند من را به يک جشن تولد ويژه ميهمان کنند.
يادم هست که همه کارها را انجام داده بودند، از خريد بليت هواپيما بگيريد تا رزرو هتل و....
يک شب مانده بود به تولد امام رضا(ع) که اتفاقاً شب تولد من هم نزديک بود که همان شب به اتفاق خانواده و
چند نفر از دوستانم راهي مشهد شديم و وقتي رسيديم همه با هم به زيارت امام رضا(ع) رفتيم که اين زيارت بهترين خاطره من است که هرگز آن را از ياد نمي برم.
در مدت اقامت در مشهد چندين مرتبه به زيارت رفتيم و از ايشان خواستم هميشه به من کمک کنند که در مسيري باشم که حضرت دوست دارند... .

میلاد خجسته ثامن الائمه فرصتی است برای بیان عشق مان به امیری که به واقع حاکم الهی ایران زمین است...

با پوزش از ساحت مقدس حضرتش و دوستان بلاگر در تاخیر حضور در "حریم ملکوت" ازاین ساعت با یادداشتهای کوتاهی از چهره های علمی، فرهنگی و هنری درباره امام هشتم با شما خواهم بود.

یا علی...